شاید برای خیلی از همکاران این سوال از طرف دانش آموزان در اثر القای برخی از گروهها و کانالهای تلویزیونی (ماهواره) مطرح شده باشد که آیا فارسی، زبان است یا لهجه؟ اگر فارسی را از واژگان دخیل عربی و غیر آن پاک سازی کنیم چه میماند؟ آیا توان ساخت و یافت واژه های علمی و بیان معانی آن را دارد؟ آیا صرف بودن برخی لغات عربی به دلایل دینی و مذهبی در فارسی، موید این است که آن را سی و ششمین لهجه! از زبان عربی بدانیم؟ و یا وجود کلمات هم آوا و مشکل قاعده ی اتصال و انفصال در کلمات مرکب و مشتق – مرکب و تفاوت شکل ملفوظ و مکتوب برخی از واژگان، دلیل ضعف زبان فارسی است؟ و نیز ما حق داریم معادل فارسی برای لغات دخیل غیر عربی بسازیم؟ چرا به جای: کامپیوتر و اسپری، ایمیل، سوبسید و.. واژه های مجعول: رایانه و افشانه و رایانامه و یارانه و.... را به کار می بریم؟ چرا مسکو، گاندی، ایتالیا، هلمن و پروتئین را به صورت: مصکو، قاندی، ایطالیا، حلمن و پروتعین نمینویسیم؟ و...
برای دریافت فایلهای نگارش لطفا لینک زیر را کلیک کنید :